این چهار هزار نفری که از امام صادق(ع) علم اخذ کرده اند، برخی از آنان از خواص امام بودند و همواره در خدمت امام بودند و امام هم نسبت به آنها توجه خاص داشت مانند ابان بن تغلب و زراره و مانند اینها و برخی از این راویان، هر وقت که فرصت پیش می آمد، خدمت امام می رسیدند و از آن حضرت استفاده می کردند و برخی از این شاگردها سالی یک بار خدمت امام مشرف می شدند و برخی در چند سال یک بار از آن حضرت مطلب و علم، اخذ می کردند. بر این اساس نیاز نبود که در جلسه تدریس و تعلیم، نیاز به بلندگو و وسایل صوتی باشد.